Zoals al eerder verteld, hebben we
in onze outreachtijd contact gelegd met een Mexicaanse familie. Bij onze tweede
ontmoeting werden we door hen uitgenodigd om binnen te komen en kregen we eten
en drinken aangeboden. Na aanleiding hiervan hebben we hen uitgenodigd voor een
bbq bij ons thuis.
Een aantal weken geleden kregen we
hele familie: Juan (31), Olga (26) met hun kinderen Julisa, Daphne, Crisol en Jomara
op bezoek. Juan en Olga zijn al 8 jaar samen, en ook zo’n 8 jaar geleden hier
in Kansas City komen wonen. Hun oudste dochter is 8 en de jongste net 3
maanden! Kun je voorstellen…wij zelf zijn nu 26 en 25, en hun hebben al 4
kinderen! Helaas regende het die avond, maar we hebben ons bbq vlees heerlijk
binnen kunnen opeten. De kinderen lekker kleuren en wij wat Spaans praten, en
verder met handen en voeten communiceren. Na het eten hebben we nog met hen
gebeden, omdat Juan niet echt vast werk heeft, wat best lastig voor hem is.
Zo’n anderhalve week later zijn we
weer bij hen langs gegaan. Dit keer werden we uitgenodigd om bij hen te komen
eten! Echt zo gaaf, er is van alles in beweging. We zijn een vriendschap aan het
bouwen. Het lastige alleen is dat wij niet zoveel Spaans kunnen en hard moeten
werken aan ons Spaans om een beetje met hen te kunnen communiceren!
Vorige week zijn we ‘gewapend’ met
een briefje vol met Spaanse zinnetjes bij hen langs gegaan. Zoals later bleek
waren we niet zomaar uitgenodig voor het avondeten, maar voor Olga’s verjaardag!
Gelukkig wisten we dit op tijd en hebben we een appeltaart (pastel de manjana) voor
haar gebakken en een kado’tje mee genomen. Toen wij rond zes uur arriveerden,
bleken wij de enige gasten te zijn tot dan toe. Olga maakte ons duidelijk dat
de familie ook snel zou komen. Eventjes bij hun is lang bij ons… Rond half 9 kwam
eindelijk de familie aanzetten. Een ander jong gezin (Michael en Rosa: 26 jaar)
met hun 3 kinderen.
Nadat we kennis gemaakt hadden
kwam de boel in beweging. De mannen achter de bbq en de vrouwen in de keuken en
met de kinderen! Voor ons een ideale mogelijkheid om Spaans te leren, aangezien
vrijwel niemand in de familie echt Engels spreekt. Beiden hebben we echt heel
erg genoten van hun warmte, openheid en gezelligheid. We voelden ons erg welkom
en werden opgenomen in de familie. Vooral is het gaaf dat God ons de
mogelijkheid geeft om straks deze mensen ook over Jezus te kunnen vertellen,
zodat hun vreugde nog overvloedig er zal zijn!
Na een heerlijke maaltijd met mega
veel vlees, pittige sausjes en soep, werden de taarten aangesneden. Een mega
grote slagroomtaart voor Olga en onze appeltaart. De tradititie is dat de
jarige haar gezicht in de taart drukt alvorens deze aan te snijden…dolle pret
natuurlijk, totdat de kinderen er ook aan moesten geloven. Hierna gingen we meteen
heerlijk stukje taart op de bank voetbal kijken. Tegen elven liet Christina
weten dat ze toch wel van plan waren naar huis te gaan,
maar Olga wilde hier
niet van weten: ‘Why are you going home?’…waarop haar antwoord was: ‘Well
because we are tired…’. Maar ze wilde er niets van weten. Eerst moest er nog
gedanst worden!!! Dus de salsa muziek ging aan en dansen maar! Echt heel
gezellig!
Juan bracht ons na het dansen met
de auto naar huis, Miguel liet ons weten dat we maar al te welkom waren om eens
bij hem langs te komen, en Juan zei: "Mijn huis is jouw huis!". Zo
gaaf! Deed mij (Christina) echt denken aan Ruth uit de bijbel die datzelfde
zegt! Op naar: “Jouw God is mijn God!”.
Laatste reacties