Jonathan & Christina

Verjaardag Christina

Afgelopen maandag hebben we mijn (Christina’s) verjaardag gevierd. Jonathan ging ’s ochtends eerder uit bed en bracht mij een heerlijk ontbijtje op bed, vergezeld met de eerste twee kadootjes, een boekje over dansen en een balletpakje (zoals jullie in het stukje hiervoor al hebben kunnen lezen). Na dit heerlijke ontbijtje en de geweldige kadootjes was het tijd om naar de lessen te gaan. In de pauze was er taart en kreeg ik een boek over de liefde van God en twee hele lieve kaartjes van de ‘Oma’s’ van CPX. Echt heerlijk om zo in de watten gelegd te worden! Rond 4 uur waren de lessen afgelopen en moesten Jonathan en ik nog schoonmaken…en dat op je verjaardag! Nu ja, we waren snel klaar met wat hulp van anderen. Toen op naar ons huisje waar alles de avond ervoor al in ‘high-tea’ opstelling klaar was gezet door mij. Nu alleen nog alle zoete hapjes (zoals muffin’s, taart, brownies etc.) op de schalen en de visite kon komen! Vanaf 5 tot 9 zat het hele huis vol (we hebben een echt heel klein huisje..) maar het was niet minder gezellig. We hadden Olga en Juan en de kids ook uitgenodigd. Toen ze eenmaal voor de deur stonden vonden ze het blijkbaar toch te spannend, want ze zijn niet naar binnen gegaan maar weer weggereden…dit was wel ff jammer zeg! Maar goed, niet getreurd we zien ze binnenkort wel weer. Uiteraard kreeg ik nog een heleboel leuke kado’tjes zoals de verdere accessoires voor mijn danskleding (schoentjes, jasje, short, broek, sjaal ect.) Echt heel gaaf! Daarna hebben ze met zijn allen voor mij gebeden, ik geloof wel een half uur lang! Maar zo goed en fijn en bemoedigend! Het was als een warm bad waardoor God tegen mij wilde zeggen hoeveel Hij van mij houdt en hoe waardevol en gewild ik door Hem ben! Dank U Heer! Hierna hadden we de hartige hapjes; sandwiches, scones en broodrolletjes: heerlijk! Tegen acht uur gingen de eerste gasten naar huis en hebben we met de rest alles opgeruimd. Op de planning stond dat we daarna met de overige gasten zouden gaan schaatsen…maar eenmaal aangekomen op de ijsbaan ging die al over 15 minuten dicht…dus dat zat er niet meer in, alhoewel…(zie foto!).

Omdat we toch in de buurt waren van het SKIES-restaurant besloten we Ruth (het Nederlandse meisje dat we op onze huwelijksdag hadden ontmoet) nog eens op te zoeken…alleen dit liep ook al op niks uit want ze had vrij. Wel hebben we haar natuurlijk even via haar collega’s laten weten dat we haar hadden opgezocht; met resultaat à we hebben een mailtje van haar binnen! Daarna zijn we nog op zoek gegaan naar een salsa cafe om te dansen, maar ook dit keer zonder succes (hij was gesloten). Maar mocht dit allemaal niet lukken, we hadden wel gewoon lol, dus dat kwam allemaal goed. Hierna naar huis gegaan en nog de overige kaartjes, mailtjes e.d. gelezen! Het was een gezellige en leuke dag! Allemaal heel erg bedankt voor de kado’tjes, kaartjes, e-cards en mailtjes!

Passie voor dansen

Afgelopen maandag hebben we mijn (Christina’s) verjaardag gevierd. Jonathan ging ’s ochtends eerder uit bed en bracht mij een heerlijk ontbijtje op bed, vergezeld met de eerste twee kadootjes, een boekje over dansen en een balletpakje.

Zoals sommige van jullie misschien al weten is dansen 1 van mijn grote drie passies! De afgelopen tijd op CPX heeft God meerdere malen tot mij gesproken en dit verlangen bevestigd als iets waar ik echt wat mee mag gaan doen. Dansen is iets dat ik eigenlijk mijn hele leven al doe, thuis, Go-East en enkele lessen. Dansen is een heel diep verlangen in mij, maar ergens kom ik maar nooit echt in beweging…Mijn passie voor dansen gaat over het daadwerkelijk (een dans) dansen om andere mensen in de vrijheid te brengen en te zegenen. Daarnaast ook over de wijze waarop God van mij vraagt door het leven te gaan; al dansend, vrij en levend! De afgelopen maanden kwam het dansen steeds weer naar boven. Door woorden van God, een magazine in de brievenbus met dansartikelen, in een droom, in een gebed, in uitspraken van mensen enz. Al deze dingen bevestigden voor mij dat ik echt wel wat moet met dansen. Maar mijn grote vraag was…en is nog steeds een beetje.. : ‘Hoe dan?’. Ik zie het nog steeds niet echt voor me in verband met gemeentestichting en discipelen maken…Maar wat mij duidelijk werd is dat dit nooit helder voor mij wordt wanneer ik stil op mijn stoel blijf zitten om het antwoord af te wachten. Soms moeten we gewoon in beweging gaan komen, zodat we het plaatje voor ons kunnen gaan zien.

Van hieruit heb ik dus de keus gemaakt om volgend jaar op balletles te gaan. Ik wist al langer dat ik dit wilde maar had dit toendertijd niet doorgezet omdat ik oververmoeid was. Nu echter ben ik van plan na CPX (op welke wijze dan ook) balletlessen te gaan volgen. En als stok achter de deur heb ik nu dus een heleboel mooie ballet kleding gekregen! Maar het mooiste van alles is wel het boekje met de titel: ‘Dance while you can’. Het is zo bemoedigend en raakt mijn hart echt in het diepst van mijn wezen, dit is waar God mij (o.a.) voor geroepen heeft om Zijn hart uit te gaan dansen en mensen daardoor vrijheid en leven te brengen. Ik zie het plaatje nu nog niet helder, maar ik wil gaan beginnen met dansen door in beweging te komen! Willen jullie meebidden voor open deuren en visie voor dansen binnen onze bediening?

1 jaar getrouwd

Zaterdag 22 november hebben we onze 1^e trouwdag gevierd! Het is alweer een jaar geleden dat we ons JA-woord aan elkaar gaven! Op vrijdag werden we al verrast door CPX. Mattias en Wilma hadden Pam (directeur van CPX) gemaild om bloemen voor ons te kopen met een kaartje erbij! Heel gaaf natuurlijk. Daarna kregen we ook nog taart. Zaterdag (op onze trouwdag) hebben we heerlijk uitgeslapen en teruggekeken op het afgelopen jaar. Heerlijk om samen herinneringen op te halen en nog eens na te genieten van ons eerste jaar samen. Daarna hebben we onze verlangens voor het komende jaar op  papier gezet en bij de Heer gelegd. Genietend van een strak blauwe lucht en een heerlijk zonnetje, zijn we downtown Kansas City gereden. In het station hebben we een tentoonstelling bekeken van mini treinen. Daarna gerelaxed in een zitkuil met heerlijke banken onder het genot van een potje thee. Tegen 6-en heerlijk wat gegeten (alleen een voorgerecht, het was flink duur) bij restaurant SKIES. Dit restaurant bevindt zich 40 verdiepingen hoog op de top van een heel luxe hotel, en draait langzaam rond. Je kan zo de hele stad bekijken! Onze serveerster was een Nederlandse vrouw van onze leeftijd. Heel grappig, hoog in de lucht haar daar te ontmoeten. Ze was heel blij ons te ontmoeten, want in 3 jaar waren wij ongeveer de 2^e of 3^e Nederlanders die ze bediende. We raakten aan de praat en wilden graag iets voor haar betekenen. We besloten om te luisteren naar God en de bemoedigende woorden op een briefje te schrijven. Wel spannend hoe ze zou reageren, maar ze vond het heel leuk en bedankte ons voor het briefje. Op het briefje hadden we ook gezet dat als ze het leuk vond om nog eens te ‘meeten’, ze dan kon mailen. Ze liet ons direct al weten dat ze graag nog eens wilde afspreken! God is goed! Echt zo gaaf! Daarna zijn we ons hoofdgerecht en toetje gaan eten bij een Mexicaans restaurant. Mmm echt een heerlijk toetje hadden we daar! Ijs met krispies! Daarna wilden we nog gaan dansen (ballroom), maar dat zat er helaas niet in want we konden de plek niet vinden… Maar beter laat dan nooit, dus thuis nog ff lekker de muziek aangezet! Al met al een heerlijke en gezellige dag! Bedankt voor al jullie bemoedigingen en emailtjes!

Sponsorloop opbrengst!

Afgelopen zaterdag 16 november liep Jurjen de Zevenheuvelenloop in Nijmegen! Hij heeft €265 opgehaald voor ons! Jurjen en sponsors bedankt. Kijk hieronder voor zijn verslag:

 

Beste sponsors van ‘Ik loop voor Jonathan & Christina Fokker’ en andere geïnteresseerden,

 

Heel erg bedankt voor jullie support! Ik heb gisteren de Zevenheuvelenloop met veel plezier afgelegd in een tijd van 1 uur, 17 minuten en 48 seconden. Dit is ruim 2 minuten binnen mijn streeftijd van 1 uur en 20 minuten.

Ik vertel graag iets over het parcours. De Zevenheuvelenloop wordt altijd de 3^e zondag in november gehouden in Nijmegen en omstreken. Dit jaar werd de tocht voor de 25^ste keer georganiseerd en er waren zelfs ‘veteranen’ bij die maar liefst alle 25 keer aan de loop hadden meegedaan. Dat zegt iets over de prachtige tocht die het dan ook echt is. Het parcours start op de Groesbeekseweg, een paar honderd meter vanaf het Keizer Karelplein in Nijmegen, loopt vervolgens in de richting van Groesbeek en keert dan met een boog door heuvelachtig landschap terug richting de stad waar de finish ook weer op de Groesbeekseweg is.

De tocht is op te delen in drie gedeelten: de eerste vijf kilometer loop je op vals plat, dat is verraderlijk. Het is namelijk erg gemakkelijk om hier te snel te lopen waardoor je teveel energie verliest en dit kan je in de rest van de loop flink opbreken. Ik hield me dus behoorlijk in.

Het middenstuk kent enkele pittige heuvels en voert over de Zevenheuvelenweg. Dit vind ik het mooiste gedeelte van de Zevenheuvelenloop. Voor je zie je een sliert lopers in allerlei kleuren omhoog lopen en vervolgens – als je zelf op de top bent – het dal in lopen. Op dat moment genoot ik het meest van de tocht, het was eigenlijk heerlijk relaxt lopen. En het weer deed daar nog een schepje bovenop.

Ik liep steeds met kleine korte pasjes de heuvels op, in de afdaling kon ik dan weer versnellen maar niet te veel  want…. op het tien kilometerpunt begint het derde en laatste gedeelte van het parcours met een lange klim van de laatste heuvel. En dat is nog wel een flinke inspanning! Daarna bevond ik me op de laatste vier kilometers overwegend op een vals plat naar beneden.

Vanaf het 13 kilometerpunt zette ik de eindspurt in. Ik had daarvoor gelukkig nog genoeg energie en het leek erop alsof ik met een prachtige tijd zou eindigen. Maar helaas kreeg ik op zo’n 750 meter voor de finish opeens te maken met steek in mijn zij (of maag) waardoor mijn snelheid verdween en ik al dribbelend de finish bereikte. Dat was even een tegenvaller op de echt prachtige tocht die ik met heel veel plezier heb gelopen!

Jullie heel erg bedankt voor het meeleven én zelfs gebed. En last but nog least bedankt voor jullie gulle bijdragen voor Jonathan & Christina Fokker. In ieder geval hebben 14 mensen mij laten weten als sponsor mee te doen met een mooi totaalbedrag van € 265,- Misschien hebben daarnaast ook nog mensen bijgedragen zonder mij te mailen. Namens Jonathan & Christina, heel erg bedankt!

Mocht je het bedrag nog gaan overmaken, dan hierbij nog eens het girorekening: 9605294, t.n.v. Zendingscommissie NGK Houten, o.v.v. Jonathan & Christina, sponsoractie.

Human Trafficking

Als voorbereiding op onze outreach naar Cambodja hebben we gisteren met onze hele klas de film Human Trafficking gekeken. Het was één van de meest schokkende avonden uit ons leven! We werden geconfronteerd met de harde realiteit van het verhandelen en verkopen van jonge meisjes en vrouwen voor seks over de hele wereld. Afschuwelijk! Deze film vertelt over jonge Westerse meisjes die tijdens hun vakantie in de Filipijnen worden gekidnapped, in elkaar geslagen en gedwongen worden om met ongeveer 20 mannen per dag seks te hebben. Ze worden gedumpt in een bordeel, zien amper daglicht en worden behandeld als beesten. Jonge tienermeisjes uit Oost-Europa worden bij een modellenwedstrijd misleid voor fotoshoots in andere landen. Wanneer ze in deze landen aankomen, worden ze in een bordeel gestopt en dagen achter elkaar non-stop verkracht! En dit voor jaren achter elkaar. Een mooi jonge vrouw ontmoet een charmante man in Praag. Hij neemt haar mee op vakantie naar Rusland, waar ze belandt in een bordeel en elke dag onvrijwillig seks heeft met veel Westerse “cliënten”. Wil ze ontsnappen, dan vermoorden ze haar  dochtertje. En al deze verhalen zijn realiteit! Overal ter wereld worden 27 miljoen mensen verhandeld en gebruikt als slaven! Het overgrootte deel hiervan zijn vrouwen en kinderen in de sekshandel. Jonge meisjes, vrouwen en kinderen worden misleidt, verkracht en soms vermoord voor geld, macht en plezier! Alle liefde, bescherming, zorgzaamheid die deze vrouwen verdienen, wordt hun afgenomen. Ze worden vernedert, geslagen en diep verwond in hun identiteit als vrouw zijn.

Tijdens de film kregen we gedachten van afschuw, misselijkheid en boosheid. Na de film was het heel, heel, heel stil in de woonkamer. Daarna begonnen we bijna allemaal te huilen en hebben we gebeden voor al deze kinderen, bordeeleigenaren en “cliënten”. Verschillende vragen kwamen naar boven: hoe kan dit gebeuren? Wat gebeurt er met deze vrouwen nadat ze bevrijdt zijn? En hoe zit het met de daders? En hoe kunnen wij verschil gaan uitmaken in Cambodja? Maar, er is HOOP! Bij Jezus is er  altijd HOOP! Hij de HOOP voor de volken. De grote Redder en de God die strijdt voor GERECHTIGHEID! Angel (een meisje uit onze klas) eindigde de avond met een verhaal over een meisje ergens in een bordeel die Jezus kende. Ze nam elke dag een bad en ervaarde Jezus heel! Het was haar reiniging. In Zijn kracht, met Zijn Geest kunnen we gerechtigheid gaan brengen in Cambodja! Niet dat het makkelijk zal zijn, wij zijn beperkt, maar in samenwerking met andere organisaties en met God kan dit stoppen! Wil je hier verder over lezen en wil je reageren en hier iets aan doen? Kijk op  www.callandresponse.com. Dit is een website van een organisatie die bezig is om Human Trafficking onder de aandacht te brengen. Er staan heel veel praktische tips, actiepunten op hun site over hoe je kan meedoen in de strijd tegen onrecht en voor gerechtigheid. Ook www.ijm.org is een goede site om eens te kijken. Dit is de site van International Justice Mission, een christelijke organisatie die ontzettend goed werk doet in Cambodja, India en nog meer landen. Met hen gaan we samenwerken in Cambodja. Ze helpen met het oprollen van bordelen, bevrijden van jonge vrouwen en kinderen, zoeken naar opvang en samenwerken met de politie. Laten we opstaan voor GERECHTIGHEID en voor Zijn Koninkrijk! Binnenkort meer over dit onderwerp.

Sponsorloop aanstaande zaterdag

Even een herinnering aan de sponsorloop van Jurjen aanstaande zaterdag 16 november. Dit is het mailtje dat Jurjen vandaag nog rondstuurde!

Lopen voor Jonathan en Christina Fokker

Beste mensen,

Ik herinner jullie er nog even aan dat ik aanstaande zondag 16 november deelneem aan de Zevenheuvelenloop in Nijmegen. Ik kom in beweging voor Jonathan en Christina Fokker.

Wil je mij sponsoren voor € 15,- of een ander bedrag? Daarmee help je ‘The Fokker-Family’ met hun training Church Planting Experience (CPX). Hun verlangen is straks mee te werken aan het vormen van discipelen van Jezus. Het zou fantastisch zijn hen met een mooi bedrag te kunnen helpen.

Je kunt je sponsorbedrag overmaken op girorekening 9605294, t.n.v. Zendingscommissie NGK Houten, o.v.v. Jonathan & Christina, sponsoractie (aftrekbaar van de belasting).

Stuur je mij een mailtje als je meedoet? Dan hoop ik je volgende week verslag te kunnen doen van de tocht, mijn tijd (ik streef nog steeds naar 1 uur en 20 minuten) en waarschijnlijk een foto.

Meer weten over het werk van Jonathan en Christina? Kijk op hun website http://jonathanchristina.typepad.com

Alvast erg bedankt!

Jurjen Procee

j.procee@casema.nl

God aan het werk in Mexicaanse vrienden

Afgelopen vrijdagavond was ik (Jonathan) aan het bidden voor onze Mexicaanse vrienden naast ons. Het was een tijd waarin God me Zijn hart liet zien voor deze geweldige mannen. Hij wil ze niet verloren zien gaan, Hij verlangt naar een intieme relatie met ze en Hij wil ze veranderen en vernieuwen. Na een tijdje gebeden te hebben, had ik het idee dat de Heilige Geest aangaf dat een aantal van hen zouden aankloppen bij ons huisje. 2 minuten later werd er geklopt op de deur, het waren Benito en Carlos. Heel bizar hoe God dit leidt. Benito was dronken, Carlos gelukkig nuchter. In gebrekkig Engels en een beetje Spaans vertelde hij dat hij mij respecteerde en vroeg of ik hem wilde helpen. Ik eindigde met een gebed voor hen in het Engels (werk aan Spaans) en we spraken af om zaterdagavond bijbelstudie te gaan doen. Zaterdag avond ging ik langs bij het huis. Helaas geen Benito. Hij was te moe en sliep al. Baalde er wel van. Wil hem graag dienen en hen helpen, maar dit loopt niet altijd zoals je het zelf plant. Mensen spreken meer de waarheid wanneer ze dronken zijn, zeggen ze wel eens. Maar als ze nuchter zijn, is het lastig om tot hun hart door te dringen. Lastig met Benito, want hij wil wel stoppen met drinken, maar toch ook niet. Kan je hem confronteren op zijn drinkgedrag? Hoe breng je Jezus? Wanneer? Begon maar te bidden toen ik binnenkwam en ben gaan kletsen met Raul, Casimero en Baliente (andere huisgenoten van Benito). Het is zo goed om je Spaans te oefenen bij deze mannen. Dit laat namelijk zien dat je jezelf kwetsbaar wil opstellen (kan er namelijk nog niet zoveel van). Verder is het ook goed om gewoon samen filmpje te kijken en geinteresseerd te zijn in hen. Na wat onderwijs van Juergen deze week in de klas, had ik besloten m’n getuigenis te vertalen en uit te schrijven in het Spaans. Kon ik altijd gebruiken. Heb op deze avond m’n getuigenis twee keer verteld aan Baliente en Raul en gevraagd hoe m’n Spaanse uitspraak was. Raul was aangeraakt, Baliente was nonchalant. Zondag weer wat gekletst met ze. Kortom een leuk avontuur samen met God. We zijn benieuwd wat Hij verder gaat doen en hoe Hij ons hierin gebruikt.

God aan het werk in Olga...

Ons avontuur met de Mexicaanse familie (Juan, Olga en kids) krijgt een nieuwe wending! Vandaag zijn we weer langs geweest met zijn 4-en (Jonathan, Michael, Angel en Christina). Olga was alleen thuis met de 2 jongste kinderen Crisol en Jomara.

Zoals altijd werden we hartelijk ontvangen. Het was een beetje een zooitje in haar huis want ze was aan het schoonmaken, maar dit vormde voor haar en ons geen probleem. Heerlijk zittend op de bank, met de televisie die constant aanstaat, hebben we tijd genomen om bij te kletsen en nieuwe Spaanse woorden te leren. Terwijl Christina bezig was haar Spaanse schriftje op orde te maken, bladerde Jonathan door het boek ‘mijn eerste 500 spaanse woorden’. Michael en Angel waren ondertussen met Olga in gesprek, en de kleine Jomara ging van schoot naar schoot. Op een door God geleidt moment, vroeg Olga wat wij nu eigenlijk doen op onze school. Michael vertelde dat we de bijbel bestudeerden, over andere culturen leren enz. Van hieruit kwamen Michael en Olga in gesprek over wat Olga gelooft. Michael vroeg of ze Jezus had geaccepteerd en hierop zei ze “Ja”. Ze gaf aan met alles wat te hebben: katholiek, christendom, Jehovah getuigen, en dat ze graag meer zou willen leren en graag de bijbel wil bestuderen. Vervolgens haalde ze verschillende folders en een klein Johannes evangelie tevoorschijn. Door haar opmerking dat ze graag meer zou willen leren uit de bijbel werd er een deur voor ons geopend! Angel en Christina zijn momenteel met hun LTG (Life Transformation Group) Johannes aan het lezen! En dat was precies het evangelie dat zij ons liet zien! We hebben haar aangeboden onze LTG groep te joinen om samen met ons Johannes te gaan bestuderen. Zo enorm gaaf! God opent deuren, en ze staan niet een klein beetje open maar echt wagenwijd! Aankomende donderdag is onze eerste LTG met Olga!!! Pray for it!