Afgelopen maandag t/m woensdag werd het Chinese nieuwjaar gevierd in Cambodja. Iedereen had vrij. Ideaal om contacten te leggen met onze Vietnameze kinderen, jongeren en ouderen. Maandag hebben we een feestje georganiseerd. We hebben eerst heerlijk samen spelletjes gedaan en snoep en drinken uitgedeeld. Daarna hebben Christina en ik een bijbelverhaal uitgebeeld met hulp van een aantal kinderen: het verhaal van de verloren zoon (of de GEVENDE Vader). Het was geweldig! 50 mensen zaten ademloos te luisteren en te kijken naar een verhaal over het hart van de Vader. Na afloop hebben we ze uitgedaagd om al hun problemen, pijn en moeite aan de Vader te geven. Samen hebben we met ze gebeden. Het bleek effectief te zijn, want een dag later hoorde we dat twee mensen het verhaal hadden doorverteld. De volgende dag zijn we in teams 2 aan 2 uitgegaan (met vertalers) en hebben we de kinderen en jongeren bezocht bij hun families en huizen. Ik (Jonathan) ben op bezoek gegaan bij Phak en Wa Thanh. Phak (foto links)is 14 jaar en heeft een verschrikkelijk leven. Hij woont met z’n moeder in een hutje van 2 bij 2,5 m. Z’n moeder drinkt en werkt in de recycling (plastic flessen, blikjes e.d.). Een vader heeft hij niet en hij weet ook niet waar die is. Ze hebben geen geld, geen kleren en vaak geen eten. Hij gaat gelukkig wel naar school, maar zit nu in een klas die te vergelijken is met groep 7 bij ons. Toen we hem ontmoeten zag hij er zo triest uit. We hebben met hem gepraat, gebeden voor z’n zieke moeder en met hem gebeden. Hij gelooft wel in Jezus. Jezus is bij hem. Maar hij mist een vader, iemand die in hem gelooft en hem helpt om te groeien in geloof! Hierna zijn we naar Wa Thanh geweest. Hij is 15 en z’n ouders zijn
nog bij elkaar. Helaas is z’n vader wel verslaafd aan gokken. Hij gaat ook naar school en met hem is het iets beter. We hebben een tijd gepraat met z’n moeder en met hem. Daarna voor hem gebeden voor genezing, want hij heeft iets aan z’n hart. We zijn benieuwd wat God met dit gebed gaat doen! Komende tijd ga ik deze jongens twee discipelen. Zaterdag beginnen we met heerlijk voetballen en samen de bijbellezen, praten, lol maken. Ik geloof dat deze jongens kunnen groeien in hun bestemming en gemeente kunnen planten onder hun families! Komende dagen gaan we verder brainstormen over het opstarten van kleine bedrijfjes hier om de Vietnamezen te helpen te overleven. Hiernaast nog wat foto’s van het feestje van afgelopen maandag.

Laatste reacties