Jonathan & Christina

Contacten met families

Afgelopen maandag t/m woensdag werd het Chinese nieuwjaar gevierd in Cambodja. Iedereen had vrij. Ideaal om contacten te leggen met onze Vietnameze kinderen, jongeren en ouderen. Maandag hebben we een feestje georganiseerd. We hebben eerst heerlijk samen spelletjes gedaan en snoep en drinken uitgedeeld. Daarna hebben Christina en ik een bijbelverhaal uitgebeeld met hulp van een aantal kinderen: het verhaal van de verloren zoon (of de GEVENDE Vader). Het was geweldig! 50 mensen zaten ademloos te luisteren en te kijken naar een verhaal over het hart van de Vader. Na afloop hebben we ze uitgedaagd om al hun problemen, pijn en moeite aan de Vader te geven. Samen hebben we met ze gebeden. Het bleek effectief te zijn, want een dag later hoorde we dat twee mensen het verhaal hadden doorverteld. De volgende dag zijn we in teams 2 aan 2 uitgegaan (met vertalers) en hebben we de kinderen en jongeren bezocht bij hun families en huizen. Ik (Jonathan) ben op bezoek gegaan bij Phak en Wa Thanh. Phak (foto links）is 14 jaar en heeft een verschrikkelijk leven. Hij woont met z’n moeder in een hutje van 2 bij 2,5 m. Z’n moeder drinkt en werkt in de recycling (plastic flessen, blikjes e.d.). Een vader heeft hij niet en hij weet ook niet waar die is. Ze hebben geen geld, geen kleren en vaak geen eten. Hij gaat gelukkig wel naar school, maar zit nu in een klas die te vergelijken is met groep 7 bij ons. Toen we hem ontmoeten zag hij er zo triest uit. We hebben met hem gepraat, gebeden voor z’n zieke moeder en met hem gebeden. Hij gelooft wel in Jezus. Jezus is bij hem. Maar hij mist een vader, iemand die in hem gelooft en hem helpt om te groeien in geloof! Hierna zijn we naar Wa Thanh geweest. Hij is 15 en z’n ouders zijn nog bij elkaar. Helaas is z’n vader wel verslaafd aan gokken. Hij gaat ook naar school en met hem is het iets beter. We hebben een tijd gepraat met z’n moeder en met hem. Daarna voor hem gebeden voor genezing, want hij heeft iets aan z’n hart. We zijn benieuwd wat God met dit gebed gaat doen! Komende tijd ga ik deze jongens twee discipelen. Zaterdag beginnen we met heerlijk voetballen en samen de bijbellezen, praten, lol maken. Ik geloof dat deze jongens kunnen groeien in hun bestemming en gemeente kunnen planten onder hun families! Komende dagen gaan we verder brainstormen over het opstarten van kleine bedrijfjes hier om de Vietnamezen te helpen te overleven. Hiernaast nog wat foto’s van het feestje van afgelopen maandag.  

Bidt voor de Vietnamezen in Cambodja!

“Pray for the Vietnamese in Cambodia.” Stond op de voorkant van een boekenlegger die we kregen van één van de mensen die ons begeleiden naar een dorpje net buiten Phnom Pehn. Achterop de boekenlegger stond 2 Tess 3:1: “Finally, brothers, pary for us that the message of the Lord may spread rapidly and be honored…”. Gebed is hard nodig! Zeker na wat we horen van Joni Wise (zendeling vanuit Amerika) en andere christenen die hier werken onder de Vietnamese mensen. Onze ogen gaan steeds meer open voor de ongerechtigheid, duisternis en armoede. Iemand vertelde dat in verschillende dorpjes in de omgeving 100% van de mensen hun dochters verkoopt voor seks. Als iemand 4 dochters heeft en de ouders besluiten om de eerste dochter te verkopen, dan zijn de andere 3 dochters meestal ook niet veilig. De ouders zien dat dit veel geld opbrengt en verkopen hun andere dochters ook. Wat kan je hieraan doen? Bidden en werken. De meiden een betere toekomst aanbieden door ze goed te scholen of een bedrijfje te laten starten, met de ouders gaan praten, hun het evangelie brengen van Jezus met kracht! Eén van de dingen waar we nu mee bezig zijn, is om samen met de meiden van 13-14 jaar die misschien verkocht zullen worden, een klein bedrijfje te starten. We hebben verschillende kleine bedrijfjes in Phnom Penh bezocht, zijn met ons team aan het brainstormen en gaan met verschillende mensen praten. Verder zijn we afgelopen week naar een dorpje geweest net buiten Phnom Penh. Hier hebben we een Vietnamees schooltje bezocht, spelletjes gedaan en Engels gegeven aan de kinderen. Deze mensen zijn verjaagd uit Phnom Pehn doordat hun huizen in brand zijn gestoken. Nu proberen ze te overleven in de dorpjes. Geen stromend water en veel armoede, maar wel een schooltje voor de kinderen en ook een kleine gemeente. Het was indrukwekkend om daar heen te gaan en dit mee te maken. Ook hebben we op vrijdag weer Engels gegeven aan de kinderen. Een aantal van hen zijn al christenen en morgen hebben we ze uitgenodigd voor een feest in de school (vanwege het Chinese nieuwjaar). Waarschijnlijk gaan we dinsdag en woensdag hun huizen bezoeken. Het idee is om een aantal van deze jongeren te discipelen, met ze op te trekken, ze te bemoedigen en samen met hen een gemeente te starten in hun huizen. De families zijn erg gebroken en arm, maar we geloven in een doorbraak van de Heilige Geest, in het starten van nieuwe gemeenten en het dopen van de jonge christenen.

Engelse les in Cambodja aan Vietnamese kinderen...

Gisteren was onze eerste dag van Engelse lesgeven aan Vietnamese kinderen. Alli en Michael hadden vorige week uitnodigingen uitgedeeld in verschillende Vietnamese gemeenschappen in de buurt. Op zaterdag was er een inschrijving. Ongeveer 50 kinderen kwamen. Nu maar afwachten of deze 50 kinderen ook echt zouden komen. Aan het einde van de dag hebben we geteld hoeveel het er waren en het waren er 52!‘s Ochtends om 8:00 stonden de eerste kinderen al te op de stoep. Op verschillende tijden de hele dag door zouden er kinderen binnenkomen. Jonathan had 2 klassen en Christina 1. Wat een uitdaging! We hebben nog nooit Engels gegeven aan kinderen, laat staan in een ander land, met een andere taal en een andere cultuur. Wel gek, twee Nederlanders geven Engels in Cambodja aan Vietnamese kinderen... Mijn (Jonathan) eerste groep had 6 kinderen van 10-14 jaar. Erg druk, maar heel leuk! De tweede groep waren 8 jongens van 14-17 jaar. Deze jongens konden al heel veel meer: het alfabet, sommige woorden, begroetingen en dat soort dingen. Op een gegeven moment wist ik niet meer wat ik ze moest leren… (na ja, heb meer tijd voor voorbereiding en inspiratie nodig). Het is zo bijzonder om ze niet alleen Engels te geven, maar vooral ook om te investeren in de levens van deze jongeren. Ze zijn erg arm, komen uit

krottenwijken, hebben geen recht op onderwijs en hebben geen geboortebewijs. Maar ze zijn de jongeren die Jezus kunnen gaan brengen in hun land, die een verschil kunnen maken in de ontwikkeling van Cambodja en Vietnam! Zij zijn de gemeentestichters, veranderaars! Ik geloof in ze! Het is een eer om met ze op te trekken en ze te leren kennen. Aan het eind van elk uur onderwijs heb ik ook nog bijbelstudie gedaan met ze en voor ze gebeden! De Heilige Geest was aan het werk! Een probleem is nog wel de taal. We spreken nog niet genoeg Vietnamees om goed een gesprek met ze te voeren. Maar hard leren en oefenen de komende dagen. Morgen gaan we naar een dorpje in de buurt van Phnom Penh om daar te dienen in een kerk die daar geplant is onder de Vietnamese bevolking. Later meer!

Eerste dagen in Cambodja

Na minimaal 50 keer heen en weer gelopen te hebben, zit ik dan eindelijk rustig op een stoel in ons mega huis in Cambodia! In tegenstelling tot Amerika zitten we hier in een vrij groot huis, wat doet lijken op een grote school of kantorenpand. Vrij kil, witte plavuizen en hele hoge muren (bijna 2 keer zo hoog als een normaal huis bij ons). De begane grond is de plek waar de kleuterschool huishoud. Elke ochtend doet Michael om 7:00 de deur open voor Cheng, de kleuterschool lerares. Op de begane grond bevindt zich een gezamenlijk toilet en een waskamer. Op de 1^e verdieping is de gezamenlijke woonkamer, onze slaapkamer en een deel van de keuken: de koelkast en wat etenswaren… En zo komen we bij de reden dat ik wel 50 keer heen en weer heb gelopen voordat ik eindelijk lekker kon gaan zitten om wat te schrijven. Alle verdiepingen zijn verbonden met hele stijle stenen trappen, en zo ook de kookplek en de plek waar de koelkast staat. Dit maakt het koken niet praktisch…naar beneden voor de rijst, naar boven voor het water, naar beneden voor het zout, naar boven om te koken enz! Maar goed dan heb je ook wat: mais met rijst!

Donderdagavond zijn we zo rond een uurtje of half 11 aangekomen in Cambodia. Na een erg lange reis van 10 uur vliegen naar Thailand, 8 uur sight seeing Bangkok in afwachting van ons vliegtuig naar Cambodia en een kort vluchtje naar Phnom Penh, werden we opgehaald met de tuk-tuk door Alli en Michael. Eenmaal aangekomen in ons huis zijn we, vrij moe van de lange reis, onze tassen gaan uitpakken en hebben we onze slaapkamer gezellig ingericht. Tegen een uurtje of 1 ‘s nachts hebben we een douche genomen en zijn we lekker gaan slapen.

Na een heerlijke nacht goed slapen (in een erg lawaaierige buurt met veel licht in de slaapkamer) hebben we genoten van een lekker ontbijtje bestaande uit bruin brood dat we in Bangkok gekocht hadden. Onze eerste dag in Cambodia begon! Na het ontbijt hebben we rustig aan gedaan en wat tijd gehad met God. Na alle indrukken en lange reis was het heerlijk om tijd apart te hebben om te praten met Jezus. Voor ons is het helemaal nieuw om te gaan naar een andere cultuur, met andere taal en andere gewoonten. Een stap in geloof dus. En zo ervaren we het ook. Een nieuw stap om te groeien in vrijmoedigheid, aanpassingsvermogen en gehoorzaamheid. Gelukkig bemoedigde God me met woorden uit 2 Tessalonisenzen 1 waarin Paulus de gemeente prijst voor hun groei in geloof door standvastig te zijn in tijden van vervolging en verdrukking. De Tesslonisenzen hadden het veel zwaarder en moeilijker dan wij en bleven standvastig vertrouwen op God. Na deze ontspannen ochtend van settelen, vertrokken we in de middag met de tuk tuk om de stad te verkennen. De eerste indrukken van de stad waren goed. Het is een stad met veel motorfietsen en tuk-tuks, met heel veel mensen, een indringende stinkende geur en veel bedrijvigheid. De mensen zijn heel vriendelijk en aardig tegen je. We zijn gaan lunchen bij een Thai in een toeristisch gebied waar in de nacht veel pedofielen langskomen en seks hebben met minderjarige meisjes. Verschrikkelijk om daar aan te denken! Er zijn geen bordelen, maar restaurantjes met daarachter allemaal kamers waar jonge meiden worden verkracht. Daarna zijn we naar een markt geweest. 3 verdiepingen hoog, hutje mutje, maar erg gezellig.

Vandaag (zaterdag) van 10:00 tot 14:00 was er een inschrijving voor onze computer en Engelse lessen bij ons huisje. Alli en Michael hadden vorige week uitnodigingen gemaakt en uitgedeeld in de Vietnamese gemeenschappen. Om 9:00 was het al een drukte van belang met allerlei Vietnamese kinderen uit de buurt en uit de krottenwijken. Er hebben zich 50 kinderen opgegeven. We hebben gelachen met ze, gespeeld en wat Vietnamees geleerd. De kinderen zijn geweldig! Maandag beginnen we met deze lessen. Jonathan heeft 2 klassen met wat oudere jongeren en Christina 1 klas. Verder hebben we vandaag nog gesproken met een Vietnamese vrouw die onder de Vietnamezen 7 kerken heeft geplant. Samen met haar man traint ze nu leiders in deze  verschillende kerken en bezoekt ze deze kerken om ze te bemoedigen. Ze werkt op de achtergrond en leidt niet zelf. Precies hoe wij het ook zouden willen doen!Super om dit te zien! Wel vertelde ze dat er enorm veel armoede is onder Vietnamezen. Voornamelijk omdat ze helemaal geen rechten hebben in Cambodja. Geen geboortecertificaat, geen stemrecht, geen scholen, niks. Daardoor kunnen ze geen bestaan opbouwen, geen bedrijfje beginnen en leiden ze veel armoede. Ook zijn er veel waarzeggers en boeddisten tempels waar ze hun heil in zoeken. Komende dinsdag gaan we naar een dorpje toe buiten Phnom Penh om daar te kijken en de mensen daar te dienen en te helpen. Al een heel avontuur en we bidden dat er nog meer zullen komen! Hiernaast hebben we ook nog wat nieuwe foto’s geplaatst.

Nieuwe layout en Recovery

In het nieuwe jaar leek het ons leuk om met een nieuwe layout voor de website te beginnen. Bij deze! Ook zijn er een paar nieuwe links bijgekomen. Wil speciaal wijzen op Recovery. Dit is een Praktijk van Pastorale Therapie opgezet door m’n moeder. Recovery heeft als doel om blokkades uit te weg te helpen voor innerlijke genezing. Zeer goed! Binnenkort willen we nog wat meer veranderingen op de site doorvoeren, dus stay tuned.

Vervulling

Afgelopen dagen waren erg druk. Druk met het zien van familie, vrienden, kerkleden, supporters, regelzaken voor Cambodja enz. Maar ja, drukte is niet erg als je doet waarvoor God je geroepen heeft, of beter gezegd: je bent op een plek waar je je volkomen vervuld voelt, omdat je bent en doet zoals God je gemaakt heeft! De afgelopen dagen ervaarde ik dit. Maandag en donderdag hadden we avonden met mensen die ons d.m.v. geld en gebed ondersteunen. Onze visie is om een team van +/- 25 mensen te bouwen waarmee we “partner” zijn. We delen elkaars leven, bidden voor elkaar, inspireren elkaar om het koninkrijk van God te bouwen waar wij gaan en waar onze “partners” gaan. Deze avonden waren voor mij zo bijzonder. Deze visie kwam naar voren. We hebben elkaar beter leren kennen, konden elkaar inspireren en hebben samen gebeden om het Koninkrijk van God te bouwen. Op woensdag avond waren we weer even thuis bij een MFF-avond. Heerlijk om die jongeren weer te zien. Zo gaaf om te merken dat jongeren groeien in het volgen van Jezus. Twee jongens kwamen naar me toe dat ze graag willen leren geven en dat ze geven zo gaaf vinden om te doen. Een ander meisje vast voor iemand anders en gaf wat onderwijs over het luisteren naar God. Een andere jongen is een licht voor een Islamitisch meisje in zijn klas die er net achter is gekomen dat ze zwanger is en dit wel aborteren. Dit zijn voor mij de HELDEN. Jongeren die groeien in hun relatie met Jezus en een getuige zijn in hun omgeving. Ik vind het een eer om in deze jongeren te mogen investeren. Tijdens dit soort dagen voel ik me helemaal in m’n element. Dit is waar God ons (Christina heeft hetzelfde) voor roept. Het bouwen van gemeenschappen van mensen die Jezus volgen. Diep gaan, mensen echt leren kennen om het Koninkrijk van God te bouwen. Maakt het dan uit of je druk bent… Wel nee! Hij leidt je en geeft je kracht en bovennatuurlijke vrede!

Interactieve onderwijsavond en uitzegenen

Aanstaande zaterdag 10 januari verzorgen we een inhoudelijke avond over het maken van discipelen. We zullen wat delen over het proces van het uitreiken naar andere mensen, wat te leren bij een nieuwe gemeenschap en hoe je kan zorgen dat het gaat vermenigvuldigen. Ook zullen mensen voor ons gaan bidden. Zie hier de uitnodiging gemaakt door ons geweldige supportteam!

Groei van kind naar zoon/dochter van God

In m’n tijd met God vandaag werd ik erg bepaald door het zoon en dochter zijn van God. In drukke tijden die we nu hebben, is het van levensbelang om te weten wie je bent. Onze identiteit ligt niet in het hard werken en het doen, niet in het presteren voor anderen of voor God. Onze identiteit ligt in het feit dat we zonen en dochters zijn van de levende God (Joh 1:12; Rom 8:14,15; Gal 3:26-4:7). Vanuit deze positie van geliefd zijn, geaccepteerd zijn, bewonderd zijn, vergeven zijn, kunnen we rusten, ontvangen en leven! Een andere gedachte die bij me naar boven kwam, is dat het nooit Gods bedoeling is dat we “kinderen” van God blijven. Nee, we zijn geroepen om “zonen” en “dochters” van God te zijn. Als kinderen leggen we onze childish ways achter ons en groeien we naar volwassenheid (1 Kor 13:11)! De mensen die door de Geest geleidt zijn, zijn de zonen van God (Rom 8:14). Het leren geleidt zijn door de Geest is een belangrijke graatmeter van groei als zoon van God! Hoe groeien we als zonen en dochters? Door keuzes maken, het woord te lezen, Hem ons te laten leiden. Het uiteindelijke doel wordt beschreven in Efeziers 4: 11-16 “En hij is het die apostelen heeft aangesteld, en profeten, evangelieverkondigers, herders en leraren, 12 om de heiligen toe te rusten voor het werk in zijn dienst. Zo wordt het lichaam van Christus opgebouwd, 13 totdat wij allen samen door ons geloof en door onze kennis van de Zoon van God een eenheid vormen, de eenheid van de volmaakte mens, van de tot volle wasdom gekomen volheid van Christus. 14 Dan zijn we geen onmondige kinderen meer die stuurloos ronddobberen en met elke wind meewaaien, met wat er maar verkondigd wordt door mensen die tot alles in staat zijn wanneer ze anderen listig en doortrapt op een dwaalspoor willen brengen. 15 Dan zullen we, door ons aan de waarheid te houden en elkaar lief te hebben, samen volledig toe groeien naar hem die het hoofd is: Christus. 16 Vanuit dat hoofd krijgt het lichaam samenhang, en wordt het ondersteund en bijeengehouden door alle gewrichtsbanden. Ieder deel draagt naar vermogen bij tot de groei van het lichaam, dat zo zichzelf opbouwt door de liefde.” Laten we opgroeien in Christus en onze kinderlijke wegen achter ons laten!