Jonathan & Christina

Discipelschap met de meiden

Sinds een paar weken geef ik (Christina) ook discipelschapstraining op zaterdag aan de meiden. De opkomst was de eerste keer door een communicatiefout erg groot. Niet dat dat erg is, juist heel mooi, maar niet heel praktisch als je diep wil gaan met de meiden. Inmiddels is de groep wat kleiner en gaan we mijn groep samenvoegen met de groep van Ruthie (iemand anders uit ons team) die werkt met de oudere meiden/vrouwen. Samen hebben we overleg gehad en besproken dat het belangrijk is om te zorgen dat zij het uiteindelijk zelf gaan doen en niet afhankelijk zijn van ons. Daarom gaan we vanaf volgende week hun verdelen in kleine groepjes die in hun eigen huizen bij elkaar gaan komen. Op zaterdag geven wij dan input voor het vormgeven van deze kleine groepjes. Ook hopen we zo meer rijkweidte te hebben, doordat de ouders betrokken kunnen raken. We zullen zien, ik hou jullie op de hoogte van de ontwikkelingen.

Dansen

Na een aantal weken wachten op de daadwerkelijke openingen, ben ik dan 2 weken geleden begonnen met dansles geven. Thuis op het balkon in de zon 2 uur lang lessen voorbereiden en toen op woensdag met de tuk-tuk naar Sway Pak. Sway Pak is een dorpje net buiten Phnom Penh waar bijna alle meiden verkocht worden in de sexhandel. Verschrikkelijk! Via een organisatie konden we hier terecht om bij te dragen aan een kinderprogramma. Ook worden er bijbelstudies gegeven aan de wat oudere jongeren en zijn ze aan het bouwen aan een fitnessplek voor de toeristen die daar eigenlijk voor andere zaken komen. De eerste dansles was even heel anders dan ik had verwacht. In mijn gedachten zou ik allemaal oudere meiden les moeten geven, maar in plaats van dat waren er 30 kinderen in de leeftijd van 3 tot 12. Het was dus even improviseren, maar de kinderen vonden het geweldig. De tweede keer waren er minder kinderen omdat er ergens anders ook Engelse les gegeven werd. Dit keer hadden we het programma wat omgedraaid. Eerst werd er in de grote groep een bijbel verhaal verteld en daarna geknutseld. Terwijl dit bezig was heb ik 2 wat oudere tienerjongens bezig gehouden. Ze waren een beetje aan het herrie schoppen en werden naar buiten gestuurd met de mededeling aan mij dat het ‘slechte jongens’ zijn die roken. Nou hou ik er juist van om met die gasten te werken, dus ben ik samen met hen gaan breakdancen, push-ups gaan doen, acrobatiek, handje drukken enz. Het leuke is dat ik hoewel ik de taal niet sprak ze wel gewoon onder de duim kon houden, heerlijk is dat! Toen het daarna tijd voor mij was om dansles te geven waren ze helemaal rustig en konden ze zelfs meedoen met de rest van het programma! Echt gaaf! Zo fijn om juist die jongens de Liefde van Jezus te mogen laten zien! De dansles ging er ietwat ruw aan toe door de oudere meiden die aanwezig waren, maar weer opnieuw hebben ze er allemaal echt van genoten. De kinderen zitten vol emotie, boosheid, verdriet enz. en dans is dan echt een manier om het eruit te gooien, zij het soms wel op een wat ruwe manier. Dit vraagt dan om vindingrijkheid om alles toch in goede banen te leiden. Elke keer leren we zo weer een beetje meer en gaat het steeds beter.

Bagels

De afgelopen tijd zijn Jonathan, Tom en ik bezig geweest met het onderzoeken van de mogelijkheden om een bagelbedrijfje op te zetten hier in Cambodja. Het doel is om meiden die anders in de prostitutie te belanden een kans op gewoon werk te geven. Daarbij is het een uitgelezen kant om hen te discipelen en waarden, normen en allerlei vaardigheden te leren. We hebben een aantal vergaderingen gehad waarbij we onze doelen hebben gesteld, bekeken hebben wat de mogelijkheden zijn, en met verschillende mensen gesproken hebben over de haalbaarheid van de ideeen. Na enig zeefwerk bleven er twee opties over (bagels en sieraden) die we nader zijn gaan onderzoeken. Het eerste onderzoek werd een bagelbedrijfje. Voor degenen die het niet weten: een bagel is een rond broodje met een gat erin. Het is oorspronkelijk afkomstig uit Joodse traditie maar is overgewaaid naar Amerika waar het broodje heel populair is. Hier in Cambodja komen veel toeristen maar het broodje is maar weinig te vinden, daarom een gat in de markt. Inmiddels zijn er verschillende recepten uitgeprobeerd door Tom en Christina en hebben we het recept verfijnt en diverse bagelproeverijen gedaan, met de bijbehorende evaluaties. Een volgende stap die we hebben genomen is onze resultaatbagels aan ‘Miss Kim’ laten proeven. Miss Kim is een vrouw die lang in Canada heeft gewoond maar oorspronkelijk uit Vietnam komt. Ze leidt een school voor Vietnamese kinderen. Ze was enthousiast over het bagel idee en heeft ons uitgenodigd om vanuit haar huis meiden te gaan trainen en de bagels te gaan bakken. Het mooie is dat zij zelf al een groep jongeren aan het discipelen is die al veel vaardigheden hebben geleerd en betrouwbaar zijn. Hierdoor wordt de kans dat we hun ook daadwerkelijk aan een ‘job’ kunnen helpen in deze korte tijd wat groter. Toch blijft het nog wel even de vraag of het allemaal wel echt gaat lukken. Daarom ook echt gebed gevraagd voor wijsheid. Het lijkt alsof deuren open gaan, maar menselijk gezien lijkt het eigenlijk een beetje onbegonnen werk, tja wat doe je dan? Deze woensdag de proefbakkerij bij Miss Kim thuis om haar oven te testen. En ook wordt er al gekeken naar potentiële kopers en hebben we een Australische vrouw op het oog die hier een cafe wil openen, wat eventueel gecombineerd kan worden met de bagelshop….we zullen zien! Zie hiernaast voor nog wat leuke foto's.

Nieuwsbrief februari 2009

Onze nieuwste nieuwsbrief is uit. Hier kan je hem lezen. Het geeft een goede samenvatting van het leven in Cambodja en het werk dat we daar doen. Van wennen aan de cultuur, tot danslessen en discipelschap. Veel plezier met lezen! Wil je graag 1 keer per 2 weken de gebedspunten en gebedsverhoringen ontvangen? Email dan Jeanet .

De velden zijn wit om te oogsten...

God is aan het werk hier in Cambodja. Al een paar jaar zijn Joni (Amerikaanse zendelinge) en Trang (Vietnameze lerares, spreek uit Cheng) hier aan het werk onder de Vietnameze families. Er is een schooltje voor jonge kinderen en er zijn veel andere activiteiten georganiseerd (Engelse les, worship avond, vakantiebijbelfeesten). Daardoor zijn er veel relaties gelegd. Wanneer we nu de school openen en activiteiten organiseren komen er 50 mensen binnenstromen! “De velden zijn wit om te oogst...”, zei Jezus. En dat is het geval. Na hard werk van andere mensen zien we nu vrucht komen. Afgelopen zaterdag hadden we weer discipelschapgroepen. Een paar jongens hadden hun vrienden meegenomen dus we waren met 10 man. We hebben het bijbelverhaal uitgespeeld van Pinksteren. De Heilige Geest valt op de 120 en Petrus gaat spreken over dat dit geprofeteerd is in de wet en de profeten. Hij spreekt dan over Jezus zijn leven, dood en opstanding. De mensen zijn getroffen in hun hart en vragen aan Petrus wat ze moeten doen. “38 Petrus antwoordde: ‘Keer u af van uw huidige leven en laat u dopen onder aanroeping van Jezus Christus om vergeving te krijgen voor uw zonden. Dan zal de heilige Geest u geschonken worden, 39 want voor u geldt deze belofte, evenals voor uw kinderen en voor allen die ver weg zijn en die de Heer, onze God, tot zich zal roepen.'”(Han 2:38-40, NBV). Daarna hebben we met een aantal jongeren gepraat over dopen. Wat is dopen, waarom dopen? Was heel gaaf om te doen. We willen jongeren (en ouderen) heel graag leren om uit liefde de geboden van Jezus te gehoorzamen. Een van de eerste geboden is: laat je dopen (Mat 28:16-20)! Een paar jongens stelde hele goede vragen en ze zijn eraan toe om gedoopt te worden! Prijs de Heer! Verder willen we de jongeren als we weggaan graag een thuis bieden, een gemeente. Er zijn contacten met een Vietnameze huisgemeente vlakbij ons. We hebben aageboden om hen te trainen en te coachen. Gisteren hoorden we dat ze dit wilde doen. Heel gaaf. We zullen hen helpen en trainen om gemeenten te planten en de jongeren op te vangen in hun huisgemeente. Ook zijn we de families van de jongeren aan het bezoeken en te getuigen over Jezus. We bidden dat we in hun huizen een gemeente kunnen planten. Na afloop van de discipelschapstijd hebben we heerlijk met alle jongens gegeten. Zie de zijkant voor wat foto's.

Eenheid en verscheidenheid in ons team!

Iedereen uit ons team heeft zijn of haar plekje wel gevonden. Ons team kenmerkt zich door verscheidenheid. Iedereen zet zijn of haar verschillende gaven in bij verschillende bedieningen en activiteiten. Twee keer in de week komen we (officieel) bij elkaar om voor elkaar te bidden en elkaar aan te moedigen. Er is veel vrijheid, maar tegelijkertijd ook accountability en bemoediging voor ellkaar. Heerlijk om als team echt als lichaam van Christus te zien werken. Zo gaan Alli, Ruthie en Michael meerdere keren per week naar Sway Pak. Dit is een klein dorpje buiten Phnom Penh. Dit is HET gebied waar veel toeristen komen om seks te hebben met meisjes en tieners. Veel bordelen zijn gesloten de afgelopen jaren, maar Vietnamese gezinnen verkopen hun kinderen aan toeristen. Het gebeurd nu veel minder in de openheid, maar achter gesloten deuren van de families. Elke maandag, woensdag en vrijdag doen ze spelletjes met de 50 meiden op een plek wat vroeger een bordeel was. Het is total omgebouwd als opvanghuis. Ze vertellen bijbelverhalen, bidden met de meiden en vertellen hoe waardevol ze zijn. Naast dit bordeel wordt een fitnesscentrum gebouwd waar (seks)toeristen kunnen gaan sporten. Volgende maand komt hier een “power” team uit Amerika (grote, sterke, CHRISTELIJKE) bodybuilders die relaties gaan leggen met Westerse mannen. Zo hopen ze hen te bereiken met het evangelie. Michael helpt hier mee met praktisch werk (slopen van muren, schilderen e.d.) en geeft elke ochtend bijbelstudies aan een aantal mannen die meewerken met dit project. Cassie werkt 3 dagen in de week bij een opvanghuis als administratief medewerker. Ze is de assistente van de directrice daar. Tom legt contacten met Cambodjanen door bijna elke dag met ze te basketballen. Ook helpt hij ons met het opstarten van een BAGEL bedrijf... Kortom, God is aan het werk! Hij gebruikt onze verscheidenheid aan gaven om het Koninkrijk te bouwen!

All Nations en Global Storm

Las deze week de maandelijkse email nieuwsbrief van All Nations (de organisatie die CPX faciliteert). Het was een enorm goed overzicht van de visie van All Nations en de praktische uitwerking. Ze hebben een nieuwe “regel” toegevoegd aan hun logo: “creating communities that change lives”. In elke uithoek van de wereld wilen ze gemeenschappen opstarten van Jezus volgers die levens veranderen! Dit doen ze door: te bidden, mensen te trainen en uit te zenden (CPX) en goed zorg te dragen voor de zendelingen. Klik hier om de nieuwsbrief te lezen!

In deze nieuwsbrief is ook meer te lezen over een nieuw initiatief van All Nations en Hard Places Community (een aantal van deze groep zitten nu bij ons hier in Cambodja) genaamd: Global Storm. Dit is een nieuwe organisatie die jongeren van 18-25 wil meenemen op korte termijn zendingstrips naar de duisterste gebieden op aarde! Is dit iets voor jouw? Kijk op http://www.globalstorm.org.

Inmiddels zijn we hier al 2 weken...

Inmiddels zijn we al weer 2 weken hier en zijn we goed gewend aan het klimaat en het ritme. Wat ons alleen de afgelopen 2 dagen opviel aan de cultuur was heel anders dan bij ons. Iemand uit de buurt was overleden. Hier wordt dit heel anders beleeft dan in Nederland. Gisterochtend zo rond een uurtje of half 8 ’s ochtends werden we uit ons bed gewekt door een galmende stem die tot in elke kamer doordrong. Door een flinke luidspreker werd er gezongen, klonken er diverse trommels en instrumenten en een eentonig zangerig spreken. Het doet denken aan de oproep voor gebed bij de Moslims. Wij dachten dat het niet zo lang zou duren, maar het ging de HELE DAG door!!! Eerlijk gezegd was het niet echt leuk meer. Want zelfs in huis heb je geen rust. En nu een dag verder in de middag is het nog steeds niet voorbij!

De discipelschapsgroepen met jongeren beginnen te lopen. Ik, Jonathan, kom met 4 jongens 2 keer per week bij elkaar. Christina doet 1 keer in de week de meiden op zaterdag. Dit is echt geweldig om te doen. Zaterdag zijn we met de jongens gestart met het verhaal van de opstanding van Jezus uit Lukas 24. Ik heb dit verhaal verteld en samen hebben we dit besproken. Heb hun wat vragen gesteld als: wat zegt Jezus dat we moeten vertellen aan de mensen bij de verkondiging van het evangelie? (antw: Jezus is gestorven, opgestaan, bekeer je en ontvang vergeving van zonden). Daarna heb ik hun uitgedaagd om dit door te vertellen aan hun vrienden en familie. Gisteren weer tijd samen gehad en een aantal jongens hadden het verhaal doorverteld aan vrienden en een van deze jongens komt komende zaterdag! Heerlijk om te zien dat de vermenigvuldiging al op gang aan het komen is en vooral dat je merkt dat God werkt in hun harten. Verder gaan we na een uur van bijbelstudie heerlijk voetballen. Verder hebben we vandaag (woensdag), samen met Tom (teamgenoot), overleg gehad over het opstarten van kleine bedrijfjes om zo de meiden en jongens die geen uitzicht hebben op een hoopvolle toekomst, te helpen. Samen hadden we al gesproken met Miss. Kim die ons heeft geholpen om te kijken wat haalbare handeltjes zouden kunnen worden hier. De twee die er uit sprongen waren: sieraden maken en een bagelsshop (een gat in de markt en gewild!). Dus we zullen zien!

Dansles geven

Ik, Christina, heb een aanbod gekregen om dansles te gaan geven hier aan meiden die gered zijn uit de prostitutie. Veel meiden zijn hierin beland doordat hun ouders hen al heel jong verkocht hebben vanwege armoede. Veel mensen zijn gokverslaafd en hebben het daardoor erg arm. Om dat op te lossen verkopen ze hun kinderen soms al vanaf een jaar of 7 in de prostitutie. Soms zelfs ook jongetjes die ze als meisjes opvoeden. Echt heel erg. Gelukkig zijn er een aantal van deze meiden gered en die worden opgevangen in een opvanghuis. Hier krijgen ze o.a. dansles aangeboden.

Waarschijnlijk ga ik les geven aan een groep meiden die wat ouders is (15-20 jaar). Daarvoor ben ik al druk bezig met het een en ander voor te bereiden. Zo hebben we Khmer Hillsong cd’s gekocht! Echt heel gaaf. De vraag is alleen of die meiden dit allemaal wel leuke muziek vinden omdat ze waarschijnlijk niet allemaal Christelijk zijn. Mijn idee is om de meiden te leren hun eigen manier en stijl van dansen te ontdekken d.m.v. improvisatiedans. Mijn verlangen voor deze meiden is dat ze leren dat wat zij vinden er toe doet. Dat ze waardevol en mooi zijn op een goede manier, dat zij de keus hebben om iets wel of niet te doen en dat ze vrijheid gaan ervaren en leven. Mijn idee is om na afloop van de dansklas tijd te nemen voor discipelschap, waarvoor ik de meiden uitnodig.  Zouden jullie daarom willen meebidden voor open harten bij deze meiden, zodat ze Jezus leren kennen en aannemen? En voor genezing van de pijn door de dans heen, dat ze hun pijn bij Jezus leren brengen?