Jonathan & Christina

Dansen in Sway Pak

Zo en dan is het eindelijk weer eens tijd om een update over het dansen te geven. Inmiddels ga ik 3 keer in de week naar Sway Pak waar ik dansles geef aan een groep jongens en een groep meiden. In het begin kwamen er zoveel kinderen naar de dansles zodat ik besloten heb om een vaste groep samen te stellen. Door de namen te noteren is er vanzelf een selectie onstaan van kinderen die regelmatig komen en dus deel konden gaan uitmaken van de dansgroep. Elke maandag, woensdag en vrijdag vertrekken we om 12.15 met een tuk-tuk naar Sway Pak. Het is ongeveer 45 minuten rijden over een weg vol verkeer en een vieze lucht, dus we dragen allemaal een chirurgenkapje. Eenmaal in Sway Pak krijgen we steeds meer vriendelijke gezichten te zien. In het begin waren we niet zo welkom, maar mensen beginnen ons te kennen en te accepteren. Wanneer we aankomen staan de kinderen al te springen voor de deur en om de tuk-tuk en onze namen te roepen. Om 1 uur begin ik met dansles geven aan de jongens of de meiden, het is hard oefenen want begin april gaan we een uitvoering geven, een feestdag voor het hele dorp! We dansen op het nummer: Faith! I can move the mountains! De kinderen vinden het geweldig! Met de jongens doe ik elke keer bijbelstudie om hen uit te leggen waar het nummer over gaat. We lezen de bijbel, praten erover, beelden het uit, doen een quiz en daarna gaan we dansen! Wat gaaf is is dat ze het steeds meer pakken, en 1 jongen zelfs hardop heeft gebeden. De laatste keer dat ik met hen bijbelstudie deed, heb ik hen het evangelie uitgelegd en gevraagd of ze Jezus wilden aannemen. Twee van de jongens wilden dat wel. Daarna hebben we hardop dit tegen Jezus gezegd! Het is geweldig wat er in Sway Pak gebeurd, de organisatie Agape is er werkzaam en dat maakt dat er ook hoop is voor deze jongens nadat wij weg zijn. Wat betreft de meiden, hen zie ik lekker tot bloei komen. We doen geen bijbelstudie maar dansen in vrijheid! Ze genieten ernorm en hebben zoveel plezier! Afgelopen week hebben we de dans van de jongens en de meiden voor het eerst samen uitgevoerd (ze dansen samen op het nummer Faith). Wat een feest! Ze vonden het helemaal geweldig en hadden maar al teveel plezier! Dat het dan niet altijd perfect tegelijk gaat geeft niet zo erg, vooral dat ze ervan genieten en de vreugde er vanaf straalt geeft God zo een vreugde, en mij ook! Vandaag ook geoefend met presenteren en rustig naar je plek terug lopen! Ging heel goed! Ik hoop binnenkort wat foto’s te kunnen plaatsen, maar ben niet zeker of dat gaat lukken omdat we officieel geen foto’s mogen maken, dus ik moet eerst toestemming hebben! Jullie merken het wel! 

Follow-up

Een grote uitdaging voor korte trips is altijd de follow-up. Hoe zorgen we ervoor dat de mensen met wie we werken goed opgevangen worden nadat ze gedoopt zijn? Wie gaat ze discipelen en leiders trainen? Wie zorgt voor deze mensen? Allereerst hebben we al deze vragen aan God moeten voorleggen en er van uit moeten gaan dat Hij zorgt! Verder zijn we natuurlijk hard aan de slag gegaan. Een aantal jongens uit de discipelschapsgroep van Jonathan worden ondergebracht in de Vietnameze kerk van Phuong. We trainen haar om leiders te trainen en haar kerk meer levendig te maken. Een aantal meiden uit de discipelschapsgroep van Christina worden ondergebracht in een huisgroep. Christina heeft hard gewerkt met een aantal on-fire christelijke vrouwen die meer wilde leren, Tina en Yung. Zij leiden nu een eigen groepje in het huis van Yung. Naast dit zijn we bezig geweest om zelf gemeenten te planten in de huizen van de mensen. Deze laatste week investeren we wat we kunnen om dit van de grond te krijgen. Het gaat ons voornamelijk om de nieuwe gelovigen te leren om uit liefde de geboden van Jezus te gehoorzamen. We modelleren hoe ze heel simpel kerk kunnen zijn. We lezen de bijbel samen en laten hen erover praten (wat staat er?, wat moeten we gehoorzamen?, aan wie gaan we dit doorgeven?). Daarnaast spelen we bijbelverhalen uit en stellen we vragen over wat ze hieruit kunnen leren. We modelleren zo veel mogelijk hele simpele manieren van kerk zijn, zodat de mensen niet afhankelijk van ons als we wegzijn. In totaal zijn we nu bezig om dit te doen in 3 a 4 huizen. De moeder van één familie kan niet lezen en schrijven. De vader wel. Dit betekent dat we het heel simpel moeten houden. We hebben ze een apparaat gegeven dat het hele NT verteld in het Vietnamees. Een geweldige tool. Elke avond luistert de familie ernaar. Sommigen uit het husi vallen zelfs in slaap met dit apparaat aan. In een andere familie lezen ze elke avond al de bijbel en bidden ze samen. Kortom, een hele uitdaging. Maar, God is met ons. We zijn sterk en moedig en Hij gaat met ons mee (Jozua 1:9).

2e doopfeest in 2 weken!

Gisteren was weer een vreugdevolle dag op de aarde en in de hemel! We hebben met ons team weer 9 mensen mogen dopen! Van te voren hadden we nooit kunnen denken dat we in twee weken in totaal 15 mensen konden dopen, maar God is groter dan wij denken en kan meer doen door ons heen dan we bidden of verwachten (Efeziers 3:20). Na ‘s ochtends de laatste puntjes op de “i” gezet te hebben, begonnen we met ons team met gebed. Samen de dag opdragen aan God en bidden voor doorbraken van het Koninkrijk en bescherming voor de dopelingen. Daarna begon het opbouwen. Snacks klaarzetten, ballonnen opblazen en natuurlijk het doopbad vol laten lopen. Rond een uurtje of één kwamen er al gezellig wat mensen binnenlopen. Het was drukker dan de vorige keer. Christina begon om twee uur met het vertellen van het verhaal van Noach. God was boos op de mensen vanwege de zonde. Hij moest wel straffen. Van daaruit maakte ze de link naar Jezus: God strafte Jezus voor de zonde van de mensen. Hierna begon het dopen. Van te voren hadden we ongeveer 8-11 mensen op het oog die gedoopt konden worden. Het zijn allemaal mensen die de afgelopen 3 maanden tot geloof zijn gekomen. De afgelopen weken en maanden hebben we relaties gelegd met deze mensen via onze Engelse lessen of discipelschapsgroepen. Zo had Tom vanaf het begin van de trip contact met een Vietnameze familie. Nadat hij hun heeft leren kennen en een bijbel heeft gegeven, is de vader (Chang) deze gaan lezen. Na twee weken had hij het hele NT al bijna uit. Nu werden hij en z’n zoon en dochter gedoopt. De moeder wilde nog niet, maar dit komt later wel. Chang is een erg introverte man, maar toen we vroegen of hij nog wat wilde vertellen voor z’n doop zei hij: “Sinds ik Jezus heb leren kennen, heb ik vrede in m’n hart!” Geweldig om te horen! Zeker ook omdat we naast jongeren ook een volwassen man hebben mogen dopen. Naast deze familie zijn er een paar jongeren gedoopt die we hebben leren kennen tijdens de discipelschapsgroepen. Christina en Ruthie hebben veel in hun geinvesteerd en hen geleerd wie Jezus is. Ze hebben zich bekeert en willen Jezus volgen! Na het dopen hebben we alle dopelingen kruisjes uitgedeeld en samen nagenoten! Kortom, weer een geweldige dag voor de bouw van het Koninkrijk! Bedankt voor al jullie gebeden! Voor wat foto’s, klik hier.

Op bezoek bij Jim

Gisteren zijn Ruthie en ik (Christina) samen met onze vertaler Pow naar het huis van Jim geweest. Helemaal in het begin ben ik ook bij haar huis langs geweest alleen toen was Jim er niet bij. Toen al merkte ik dat haar ouders heel open staan om meer over het evangelie te horen. Helaas heb ik toen geen vervolg bezoeken gedaan doordat er wat onduidelijkheid was over welk gezicht er bij Jim hoorde. Nu dan, gisteren is er eindelijk duidelijkheid gekomen en hebben we Jim bij haar ouders opgezocht. We werden gelijk hartelijk welkom geheten. Omdat de hele familie aan het eten was werden er buiten stoeltjes voor ons neergezet samen met een looplicht omdat de stroom was uitgevallen. De vader nodigde ons nog uit om mee te eten, maar we namen buiten plaats samen met moeder en Jim. We hebben wat gevraagd hoe het met haar was en toen kwamen ook de vader, broer en nog een aantal zich rondom ons scharen. Zo zaten we dus met ongeveer 9 man bij elkaar. Op de weg naar het huis toe hadden we aan Jim (die al langer een gelovige is) gevraagd hoe ze tot geloof was gekomen, of ze naar een kerk ging en of ze al gedoopt was. Ze vertelde dat ze al heel lang geloofde maar nog niet gedoopt was. Daarop liet ze ons gelijk weten dat we haar op de lijst moesten schrijven: Jim wil dus gedoopt worden! Geweldig. We vroegen haar hoe ze erover dacht als we over Jezus zouden praten met haar ouders en ze gaf aan dat dat best kon. Zodoende hebben we dat dus gedaan. We hebben met de ouders gedeelt dat Jim gedoopt wilde worden en hen gevraagd wat zij daar van vonden. De ouders van Jim lieten beiden weten dat dit geen enkel probleem vormd. Daarna hebben we wat meer gevraagd hoe zij tegen Jezus aankijken. Het werd ons duidelijk dat ze wel geloven in Jezus maar dat ze Hem zien als een van de vele goden. We vroegen of ze meer zouden willen horen over Jezus. Vooral de vader wilde dit maar al te graag. Zo hebben we dus een nieuwe afspraak kunnen maken voor donderdag (vanavond dus!). We gaan dan meer vertellen over Jezus en over wat dopen is. We hebben hen gevraagd om hun hele familie uit te nodigen en de vader zag dat wel zitten: ‘Dan leggen we matten op de grond en kan iedereen zitten’. Geweldig gewoon! Tot slot hebben we hen nog een Vietnamees boekje met het scheppingsverhaal gegeven en een proclaimer: een apparaatje dat op zonne energie werkt en 2 bijbelverhalen in het Vietnamees bevat. Ze wilden het eerst niet aannemen omdat het mij geld zou hebben gekost, maar ik kon volop zeggen dat ik het ook maar gratis heb gekregen, en daarna namen ze het dankbaar aan! Bid voor vanavond! Om 19.00 (voor jullie 1 uur ’s middags) in de avond wanneer we met hen gaan praten! En bid ook voor de voorbereidingen wat we zullen delen!

Discipelschap met de meiden 3

Nadat de bagels ten einde zijn gekomen is voor mij de mogelijkheid gekomen om me toe te wijden aan de discipelschap. Zoals jullie eerder al konden lezen is mijn discipelschapsgroep samen gegaan met Ruthie haar groep. En inmiddels hebben we de eerste 2 zaterdagen in het huis van Dung al achter de rug! Het waren 2 geweldige middagen! Dung is een geweldige vrouw vol enthousiasme voor Jezus. Ze is samen met haar man nog maar pas tot geloof gekomen en vol vuur! De eerste zaterdag dat we bij haar samen kwamen waren we met een kleine club, maar geen probleem, we konden volop de bijbel in duiken! Op de dindagen geef ik coaching aan Dung en Tina (een meisje van 14 die vrij volwassen is voor haar leeftijd) en train ik hen in belangrijke elementen van discipelschap. Ik doe dit aan de hand van de 7 opdrachten die Jezus geeft, uitgewerkt door George Patterson. De bedoeling is dat zij het geleerde op zaterdag in de grotere groep in praktijk gaan brengen. Zo zijn we de 1e keer bezig geweest met de bijbel: hoe lees je die, waarom lezen we die, bijbelstudie manieren ect. Afgelopen dinsdag hebben we ons gefocussed op gebed. Het is echt heel leuk om te doen, en ze zijn zo hongerig! Op zaterdag komen we bij elkaar met Jung, haar man Meng, hun zoon Fad, Tina en afgelopen zaterdag zijn ook nog Chanti, Missy en Ahn-ni gekomen. Ik ben benieuwd en vind het ook wel spannend hoe het verder gaat als wij weg zijn. Ik kan ze veel leren, maar het moeilijkste vind ik nog wel mezelf uit de job werken! Tina gaf zaterdag heel gericht aan dat iedereen mij aankijkt...daarop heb ik haar de leiding een beetje laten nemen, wat nog een hele klus is met het taalverschil! Maar goed, we vertrouwen maar op God dat het goed komt. In elk geval zijn ze allemaal vol vuur en vooral Jung geeft aan dat ze anderen wil onderwijzen en over Jezus wil vertellen! Jullie gebed is meer dan gewenst hiervoor!

Bagels einde

Het is al weer een tijdje geleden dat jullie wat over de bagelsshop hebben gelezen. Nadat we ons recept verfijnd hadden en tot een zeer goede, lekkere en mooie bagel gekomen waren (zie foto) zijn Tom en ik naar miss Kim gegaan. Miss Kim zou voor ons de ingang zijn tot het realiseren van een micro interprice BAGEL project. Miss Kim geeft les aan een groep jongeren die een groot risico lopen op een slechte toekomst. Daarnaast heeft miss Kim een passie voor bagels nadat ze in Amerika heeft gewoond. Miss Kim was voor ons de ideale connectie en daarom hebben we haar een stukje van onze top plain bagel, en top kaneel-suiker bagel laten proeven. Om een lang verhaal kort te maken: Miss Kim was razend enthousiast (wat ze niet zichtbaar liet merken) en begonnen gelijk plannen te maken voor de eerste baksessie in haar huis. Miss Kim heeft een normale oven waar zo een 20 stuks per keer in gebakken kunnen worden. In het oventje in ons huis bak je er hoogstens 4 per keer! Plannen zijn gemaakt en Tom heeft meerdere keren proefbagels gebakken bij Miss Kim. Het resultaat was indrukwekkend, deze bagels waren zelfs nog beter! Miss Kim heeft verschillende vrienden van haar zover gekregen om 6 bagels voor 5 dollar te kopen en zo is de spaarpot voor de ‘bagelshop’ ontstaan. Zelf heb ik de keus gemaakt om meer en meer mijn handen terug te trekken. Als echte visionair, zie ik de hele weg tot het behalen van grote doelen voor me met alle kleine stappen die daar bij komen kijken, zegmaar een totaal plaatje. Miss Kim echter en ook Tom denken meer in kleine stappen en kijken niet zo ver vooruit. Miss Kim als een sterke persoonlijkheid nam na de eerste hap van de bagel eigenlijk gelijk de leiding. Ze besloot dat we eerst haar oven moesten testen, dan het meel en daarna bakken met bruine suiker. Kortom hele specifieke korte doelen. Ik probeerde vragen te stellen die konden leiden tot het trainen van de meisjes zodat zij bagels konden gaan verkopen, maar de doelen werden steeds meer geminimaliseerd, tot het specken van de bagelpot. Voor mij leek het zinloos om in ‘gevecht’ met miss Kim te gaan, en misschien was dit ook wel voor mij het teken dat ik mij op andere zaken moest gaan richten. In elk geval heb ik wel het een en ander geproefd van wat het is om een micro interprice project te starten, en hoe het is om als team samen te werken met diverse persoonlijkheden.

Doopfeest!

Gisteren was een dag van doorbraak! Een dag van vreugde in de hemel, maar zeker ook hier op aarde! We hebben 6 jongens van onze discipelschapsgroep mogen dopen! Het was geweldig. Op het laatste nippertje was het gelukt om een doopbad te regelen. We waren al 1,5 week aan het zoeken naar een bad dat al te duur is en wat groot is om volwassenen in te dopen. Zondag ochtend, vroeg in de morgen, heeft Tom er één gevonden. Een plastic watertank waar 500 liter in kan. Rond een uurtje of 12:00 begonnen we met ons team met opbouwen. Klaarzetten van wat “snacks”, water, ballonnen opblazen en natuurlijk lieten we het doopbad vol lopen met water. Tot onze verrassing kwamen Gersom & Esther Westerkamp binnenlopen! Ze hadden ons een paar dagen geleden gemaild en waren “toevallig” in Phnom Penh. Ze kwamen precies op het goede moment! Het was heerlijk om even met Nederlanders te kunnen praten. Terwijl we pas om 14:00 zouden beginnen, kwamen rond 13:00 al aardig wat mensen binnenlopen. Het doopfeest ging helaas niet zonder geestelijke strijd. Zaterdag (één dag voor het dopen) werd er een jongen ziek (hoge koorst) en toen we wilden beginnen om 14:00, bleek dat er een andere jongen nog niet was. Hij kwam om 14:15 binnen en barstte in huilen uit. Z’n moeder was zomaar heel boos op hem geworden en had met een mes op z’n hoofd geslagen. Na met hem gepraat en gebeden te hebben, was hij weer opgelucht en konden we beginnen. We begonnen de samenkomst met het vertellen van het evangelie. Niet zomaar vertellen, maar het verhaal van de schepping en Jezus sterven en opstanding uitbeelden met behulp van de kinderen. Daarna liepen we allemaal naar het doopbad en begon het dopen...Een paar van de jongens vertelden hun getuigenis! Dit was geweldig om te horen. Eén jongen vertelde dat hij vroeger in Boeddha geloofde en helemaal niet oplette als er iemand in zijn school iets vertelde over Jezus en als ze gingen bidden. Toen de stroom een keer uitviel in z’n huis (wat heel vaak gebeurd) werd hij bang, hij ging bidden tot Jezus of de stroom weer aan mocht gaan: binnen een paar seconden ging de stroom weer aan. Een andere jongen vertelde dat hij al 6 jaar iets gehoord had van Jezus, maar dat het hem niet zoveel deed. Hij bleef door zondigen. Tijdens onze tijden in de discipelschapsgroep, ging het voor hem leven. Hij vond onze groep levend en vol met de Heilige Geest. Nu leeft de Heilige Geest in hem, die hem helpt om niet meer te zondigen. Weer een andere jongen getuigde van het feit dat hij een dag eerder ziek geworden was en dat we voor hem hadden gebeden en dat hij nu weer helemaal beter was! Zo geweldig om de puurheid en echtheid van deze jongens te zien. Na het dopen voor iedereen gebeden en ze een kruisje gegeven. Het was een gedenkwaardige dag voor de jongens en voor het kleine stukje kerk onder de Vietnamezen hier in Cambodja. We blijven de komende weken doorwerken en bidden om deze jongeren te discipelen, ze te trainen om hun ouders en vrienden te bereiken en om gemeenten in de huizen te planten! Zie hiernaast voor wat foto’s.

Duisternis in Cambodja

Het leek me goed om wat meer te delen over de geestelijke achtergrond van Cambodja. Cambodja is voornamelijk Boeddistisch. Boedisme is eigenlijk geen religie, maar meer een filosofie. Ze geloven dat het leven bestaat uit lijden en dat dit veroorzaakt wordt door onze verlangens. D.m.v. meditatie proberen de mensen zich te “ontdoen” van hun verlangens. Het uiteindelijke doel is om het NIRVANA te bereiken, oftewel: een staat van “verlichting” oftewel een staat waarbij geen verlangens zijn en geen lijden meer is. Alleen mannelijke monniken kunnen deze staat bereiken. Om monnik te worden, ga je als man naar de tempel en volg je een paar rituelen. Verder geloven ze in reincarnatie. Als je veel goede daden doet, dan wordt je gereincarneerd als een beter/hoger opgeleidt iemand. Veel mensen doen dus heel hard hun best om te leven, er is veel “works” en weinig genade. Naast het Boedisme is voorouder verering en animisme heel normaal. In bijna elk huis en elke winkel zie je altaren met foto’s van voorouders of van Boeddha. De mensen branden wierook voor hun voorouders en offeren aan hen. Vaak zijn ze erg bang voor geesten en ze doen alles om hen te behagen en te pleasen. Dit alles maakt Cambodja een duistere plek. Een plek waar het LICHT van Jezus hard nodig is. Mensen worden in de macht gehouden van geesten, van Mammon en van werken voor je redding. Deze week heb ik met m’n jongens van onze groep gepraat over geesten. Een paar van de jongens was bang voor spoken. Ze gingen bidden en de angst ging weg. We hebben gepraat over de autoriteit van Jezus en wie de duivel is. We hebben gepraat over het koninkrijk van God en over hoe ze kunnen bidden. Kortom, een hele uitdaging en veel problemen. Maar: Jezus is overwinnaar.

Dopen!

Met onze discipelschapsgroepen zijn we bezig met het gehoorzamen van de geboden van Jezus (Mat 28:18-20). Bekeer je, laat je dopen, wordt vervuld met de Heilige Geest, bidden, bijbellezen, geven, maaltijd van Jezus, liefde en discipelen maken! Een hele uitdaging. Afgelopen week hebben we gepraat over dopen. De enige voorwaarde voor dopen is: bekeer je en geloof in Jezus (Han 2:38). Keer je af van je oude leven en keer je naar Jezus. We hebben meerdere malen gesproken over bekering en we zien dit heel duidelijk terug in hun leven. Een van de jongens vertelde dat hij hoofdpijn had, maar dat hij er voor ging bidden en dat het wegging. Een andere jongen vertelt verhalen over Jezus aan z’n vrienden. Weer een andere jongen vertelde hoe hij een blinde bedelaar tegenkwam toen hij achterop een motor zat. Hij liet de motor stoppen, sprong er af, gaf de bedelaar wat geld en zei: “Als je tot Jezus bidt, zal hij je genezen.” De jongeren zijn enorm hongerig naar Jezus. Ze stellen veel vragen en meestal ben ik bezig om deze te beantwoorden en kom ik niet toe aan “mijn” programma. Prima! De Heilige Geest is aan het werk. Een aantal jongeren wil heel graag gedoopt worden. Daarom houden we aanstaande zondag een groot DOOP feest! Een familie, waar Tom contact mee heeft, is deze week tot geloof gekomen en laat zich ook dopen. Misschien nog wel meer. Na dit dopen gaan we verder met deze jongeren discipelen. Maar over een maand zijn we alweer thuis. Daarom proberen we hen een plek te bieden in verschillende kerken. Het meest ideale zou het echter zijn als we verschillende gemeenten kunnen planten in hun huizen. Daarom zijn we veel contacten aan het leggen met de families. Bijna elke dag bezoeken we wel 2 huizen. Meestal gaan we met een vertaler en vol met de Heilige Geest op pad. We hebben de mensen lief, praten over Jezus, vertellen bijbelverhalen, beelden die uit en bidden we met ze. Geweldig om dit te kunnen doen! Gisteren gingen we bijvoorbeeld op bezoek bij de moeder van Phak. Zij is een wees, is verslaafd aan gokken en zorgt helemaal niet goed voor haar zoon. Deze keer was ze heel erg open voor Jezus. We hebben met haar gepraat over koken, over haar zoon en over hoe ze geesten aanbidden. Aan het einde samen met haar gebeden. Het was heel gezellig! Ze nodigde ons uit om maandag weer terug te gaan naar haar huis om te komen eten.

Discipelschap met de meiden (2)

Zoals jullie weten geef ik (Christina) ook discipelschap net al Jonathan, alleen dan aan de meiden. Vandaag een update over de nieuwe ontwikkelingen die daar gebeuren. Omdat mij groep wat was uitgedunt en de groep van Ruthie was aangedikt hebben we besloten onze groepen samen te voegen. En omdat wij hier nog maar 5 weken zijn, leek het ons goed om al deze jonge (en wat oudere) vrouwen te gaan trainen om zelf een discipelschapsgroep te runnen in een van hun huizen! Gisteren hebben we dit dus aan de groep vrouwen voorgelegt, en het duurde wel even maar uiteindelijk begreep iedereen het en stemden ze in. Dus vanaf nu gaan wij hun alleen nog maar trainen volgens het George Patterson model, en gaan zij zelf als groep op zaterdag in het huis van Dung (een vrouw die nog maar 2/3 maanden geloofd) samenkomen! Op dinsdag middag komen dan 3 van de 10 vrouwen naar ons huis waar ze getrained worden door mij. Moet nog even bellen voor een Vietnamese vertaler want Dung (die ook komt) kan geen Khmer, en dat maakt het een beetje lastig als je een vertaler hebt die Khmer spreekt! We zijn heel benieuwd wat God allemaal gaat doen, en daarom houden we onze ogen ook maar gericht op God die veel groter is dan wij en meer kan doen dan wij durven dromen! Maar het zou me niet verbazen als daar straks een huisgemeentetje gestard is! Bid mee voor wijsheid bij het trainen en voor een vertaler die Vietnamees en Engels spreekt!